Ottorino Respighi was een vooraanstaand Italiaans componist, violist, docent en musicoloog, erkend als een van de leidende figuren in de Italiaanse muziek van het begin van de twintigste eeuw. Hij was vooral bekend om zijn orkestrale symfonische gedichten 'Fontes de Rome', 'Pinosa de Rome' en 'Roman Festivals', maar Respighi produceerde ook opera's, balletten, koorwerken, kamermuziek en transcripties van oudere Italiaanse muziek. Geboren in Bologna in 1879, studeerde hij aan het Liceo Musicale di Bologna en later bij Nikolai Rimsky-Korsakov in Rusland. Respighi verhuisde in 1913 naar Rome, waar hij compositie doceerde en trouwde met zangeres Elsa Olivieri-Sangiacomo. Nadat hij in 1923 zijn baan als docent had opgegeven, concentreerde hij zich op componeren en internationale tournees. Respighi stierf in 1936, maar zijn nalatenschap leeft voort, aangezien zijn vrouw Elsa zijn werk decennialang actief promootte. Veel van zijn onvoltooide stukken werden later door andere musici voltooid.